Zestig jaar geleden vond in Rockanje de opening van de Volkshogeschool Olaertsduyn plaats. De term Volkshogeschool is wat verwarrend, aangezien de instelling allesbehalve een tradionele school was, laat staan een hogeschool. Het werd geïntroduceerd als een vormingscentrum voor jonge mensen die zich moeten voorbereiden op het leven en een ontmoetingspunt voor jongeren van uiteenlopende religies en sociale milieus. Kortom, in de volkshogeschool stond algemene ontwikkeling hoog in het vaandel, evenals het doorbreken van het verzuilde denken in Nederland.

Het hoofddoel van de volkshogeschool was het organiseren van tweeweekse cursussen, vooral voor mannen tussen de 18 en 35 jaar, die tot doel hadden ‘de ontmoeting met de medemens van andere werkkring, leeftijd en levensovertuiging' te bevorderen. Op het cursusaanbod stonden ook zevendaagse cursussen, bedoeld voor fabrieks- en kantoorwerkers, rijks- en gemeenteambtenaren, studenten en MTS'ers. Het streven van de leiding van de volkhogeschool was het samenbrengen van een getrouwe afspiegeling van de samenleving om te praten over thema's als ‘ons land negen jaar na de oorlog', ‘het culturele leven ten plattelande', ‘de vrouw en haar omgeving' en ‘de veranderende wereld'. De dagen werden gevuld met onder meer werken in de tuin, handenarbeid, tennissen, gymnastiek, volksdansen, populair gehouden lezingen met nabespreking en avonduren vermaakte de cursisten zich met grammofoonplaat-concerten (met uitleg), zingen, wandelen en films kijken. Maar in de jaren vijftig en zestig werd het besef van de maakbare samenleving steeds populairder en steeg de vraag naar cursussen sterk. Er trad professionalisering op en er ontstond een steeds groter aanbod in cursussen.

Er kwamen bijvoorbeeld cursussen voor bedrijven. Managers uit het bedrijfsleven en gezondheidszorg kwamen in Olaertsduyn een week praten over problemen in hun vakgebied, en werden door de cursusleiders aangemoedigd nieuwe gezichtspunten te vormen om oplossingen te bedenken. En bovendien werden tal van speciale dagen georganiseerd voor politieagenten, jonge vrijwilligers voor ontwikkelingslanden, vrouwenverenigingen, plattelandsjongeren en studenten van bijvoorbeeld huishoudscholen. En wie zich creatief wilde ontplooien, werden meerdaagse cursussen aangeboden waarin kon worden kennisgemaakt met tekenen, boetseren, schilderen en beeldhouwen.

De volkshogeschool was gevestigd in het landhuis Olaertsduyn, dat in 1911 werd gebouwd als jachthuis en buitenverblijf voor William Smith. Na de Tweede Wereldoorlog verkocht zijn zoon Adriaan Pieter van Hoey Smith het aan het Administratiefonds Rotterdam, die het vervolgens verhuurde aan de Stichting Eerste Volkshogeschool voor Zuid-Holland. De hogeschool werd een succes en in 1955 kocht de Stichting het gebouw met het omliggende terrein van het Administratiefonds. Aangezien er in de loop van de jaren vijftig ruimtegebrek ontstond, werd in 1959 jongerencentrum De Weyert gebouwd. In de jaren tachtig werd het noodzakelijk om het complex uit te breiden en er volgde wederom nieuwbouw: het conferentiehotel Olaertsduyn.